Bir Kusmuk Yığınından İbaretti İstanbul…

Otobüsle işten dönerken,oturacak bir yer bulamadı yine her zamanki gibi.Olsun ,Zeki Müren vardı yanında.Kulaklıkların gerisinden  içine dolacaktı,yol mol umrunda olmayacaktı bir süre.Yeter ki tutunacak bir yer bulsundu.Günde kim bilir kaç yüz kişinin ellerinin değdiği,nemli demir çubuklara tutunmaktan nefret ederdi.Kış aylarında sorun etmiyordu,eldiven takıyordu ne de olsa.Eve gidince onları  çıkarıp,kirli sepetine atmak kolaydı.Ama bir de çıplak elle dokunmak zorunda kalırsa bu demirlere, işte o zaman içi kalkıyor,ellerini vücüduna ihanet etmiş gibi hissediyor,onlara bakmak bile istemiyordu.Kendisinden önce birinin o demire dokunmuş olması midesini bulandırmaya yetiyordu.Aynı şeyi kapı kollarında da yaşıyordu.Asla bir kapıyı kolunundan tutarak açmaya kalkışmaz,ya birinin açmasını bekler ya da kapının en üst kısımlarından bir yerlere uzanır,o noktaya birilerinin değmiş olma ihtimalini gözden geçirir, ona göre hareket ederdi.Çevresindekiler hastalık derecesinde titiz olduğunu düşünürlerdi.Varsın düşünsünlerdi.Umurunda bile değildi onun.Kim ne düşünmüş,ne demiş,ne giymiş,kimle görülmüş…Hayatını gereksiz ayrıntılarla geçiren,bomboş beyinlerine ıvır zıvır depolamakla uğraşan,otobüsleri dolduran,yollara tüküren,alışveriş yapan,durmadan konuşan insanlar…Ah bu kadar gereksiz insan olmasa,dünya ne  kadar güzel bir yer olurdu diye düşünürdü hep.

Yine çok kalabalıktı otobüs.Yüzlerce insanın elinin değdiği,her yeni temasla yeni bir mikrobun yerleştiği,kirden kararmış nemli demirde ,dört parmağını yapıştıracak kadar bir yer vardı sadece.Sağ elinin işaret parmağı hariç diğerlerini istemeyerek uzattı demire.Tam o sırada otobüs ani bir fren yaptı ve yanındaki adam ona çarpmak zorunda kaldı.Adamın bozuk patates gibi kokan terlemiş koltuk altına çok yaklaşmıştı.İşte on midesinden yukarıya doğru hareket eden sıvı gözünden çıkacakmış gibi hissetti ve zaten durmuş olan otobüsten,yeni binmeye çalışan birkaç kişinin ayağını ezerek inmeyi başardı.Basamaktan adım atar atmaz temiz hava çarptı yüzüne.Arkasından birileri bağırıyordu.Ayağına basmış olduğu kişiler var güçleriye sesleniyordı ardından.

Temiz hava iyi gelmişti ama yine de acilen kusması gerekiyordu.Kusmak iyidir, dedi kendi kendine.Kusmak iyidir.Atmalıyım içimden bütün o pislikleri.Gözlerden uzak kuytu bir yer arıyordu kendine.Mezarlığı gördü sonra.Yolun diğer tarafında.Hemen karşıya geçti.Kimseler yoktu burada.Tüm ölüler terk edilmekten hoşnut,sessizce uzanıyorlardı yattıkları yerde.Bir mezarın yanına kusacak kadar saygısız değildi.Ölü olabilirler ama yine de saygıyı hak ediyorlar diye geçirdi içinden.Duvar dibinde mezarlardan oldukça uzak bir yer buldu,içinde ne var ne yok kustu.Gözünden yaş gelene kadar,bütün o iğrenç kokuları,kalabalık insan sürüsünü,caddelerdeki arabaları,seyyar satıcıları,dilencileri,kuaförleri,vapurları,renk renk akbilleri,binaları,egsoz dumanını,caddeleri,ışıl ışıl vitrinleri,yan kesicileri,sayısal lotocuları,döviz bürolarını,bankaları,hastaneleri,umumi tuvaletleri,tramvayları,arnavut kaldırımları,kestanecileri,lokantaları,sinemaları,köprüleri,balık ekmekçileri…İstanbul’u kustu.O mezarlardan uzakta,duvarın kuytusundaki o köşede,bir yığın kusmuktan ibaretti İstanbul.

Şehirden  arınan içini Zeki Müren’e teslim etti.Taş plak kayıtlarından ‘Kapıldım Gidiyorum Bahtımın Rüzgarına…’Müziğin ezgileri kulağından yol almış, ruhuna doğru akıyordu.Gözlerini kapattı.Mezarların bulunduğu alana doğru yöneldi.Bir tanesinin önünde durdu.Mezarın üzerine sırt üstü uzandı.Tekrar gözlerini kapadı.’Kapıldım gidiyorum,bahtımın rüzgarına ,ey ufuklar diyorum,yolculuk var yarına…’Toprağın kokusu,kusuk kokusuyla karışmış,ciğerlerine hücüm ederken,ellerini toprakta gezdiriyor,üzerine serpiyordu kendini oraya gömmek istercesine.Gözlerini açtı.Akşam güneşinin kızıla boyadığı gökyüzünde akça martılar,duvarın kuytusunda duran bir yığın kusmuk olmuş İstanbul parçalarını şehrin üzerine saçıyorlardı.Ve İstanbul,kızıl gökyüzünün küllerinden yeniden doğuyordu…

Reklamlar

2 thoughts on “Bir Kusmuk Yığınından İbaretti İstanbul…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s